De Waterstofeconomie

 
 
   
 
Hoofdartikelen
De Brandstofcel
Werking
Toepassing
Elektronische Auto
Brandstofcelauto
Waterstofeconomie
Utopie?
Biobrandstoffen
Zonne-economie
Elektrische Auto
Achtergronden
HOV Eindhoven
Windenergie
IJsland
 
 
 
 
  In zijn boek "The Hydrogen Economy" (De Waterstofeconomie) stelt de Amerikaanse schrijver en maatschappijcriticus Jeremy Rifkin dat het einde van de olievoorraad veel eerder in zicht kan komen dan over dertig tot veertig jaar, zoals de meeste wetenschappers beweren. Met de vervanging van fossiele brandstoffen door het vrijwel oneindig op aarde aanwezige waterstof, dat bovendien schoon is, voorziet Rifkin grote maatschappelijke veranderingen.

Op korte termijn voorziet hij -net als President Bush- onafhankelijk van de olie-producerende landen, en daardoor ook een versneld eind aan het gevaarlijke spel tussen moslim extremisten en Westerse naties dat ons momenteel in zijn greep heeft.



Op de langere termijn ziet Rifkin mogelijkheden voor een "brave new world", waarin miljoenen eindgebruikers zelf hun eigen energie opwekken middels brandstofcellen, en deze met elkaar uitwisselen in een -op het internet gelijkend- web-vormig energiedistributiesysteem. Hij noemt dit de "distribution generation", en voorziet dat door deze ontwikkeling de verspreiding van energie "democratiseert", zoals het internet dat deed voor de verspreiding van kennis.

Voor een soepele overgang van olie naar waterstof als drijvende kracht achter onze economie dient er nogal wat te gebeuren. Vreemd genoeg lijkt het erop dat het bedrijfsleven al staat te popelen om nieuwe ontwikkelingen te introduceren, terwijl de politiek -bijvoorbeeld in Nederland- lijkt te slapen. De brandstofcel is het experimentele stadium reeds lang gepasseerd. Inmiddels rollen de eerste autos met waterstof-verbrandingsmotor al in serie uit de fabriek, en binnen enkele jaren de eerste brandstofcelautos. Maar in miljoenennota's en publieke discussies is nergens terug te vinden hoe we denken de infrastructuur op te bouwen die de waterstof produceert en distribueert waarop die auto's gaan rijden.

Het scenario van Rifkin, met een geheel nieuwe manier van energie-opwekking en -distributie, lijkt zeker voor Europa een utopie. In Rifkins' thuisland Amerika sluit de gedachte om zelf energie op te wekken en distribueren beter aan bij de meer individualistische manier van denken, en wijdverbreidde aversie van overheden, met name de centrale overheid. In een meer op consensus gerichtte maatschappij als Europa ligt integratie met de huidige infrastructuur meer voor de hand. Voor wat betreft de distributie van waterstof lijkt een rol weggelegd voor de huidige oliemaatschappijen. Shell, bijvoorbeeld, is middels dochter Shell Hydrogen, wereldwijd actief betrokken bij experimenten met waterstof. Waarschijnlijk heet het huidige benzinetankstation over één of enkele decennia dus waterstoftankstation.

Maar ook de opwekking van energie uit zon, wind en water behoeft grote investeringen en aandacht in onze ruimtelijke ordening. De vraag is of we wel ver genoeg vooruitkijken en ons niet over enkele jaren door de ontwikkelingen laten overvallen. Voor het waarom van de invoering van bijvoorbeeld windenergie, bekijk de 25 argumenten, zoals die reeds jaren geleden zijn geformuleerd.

Één van de weinige landen ter wereld die serieus de overgang naar de waterstofeconomie overweegt, en dat bovendien met gebruik van duurzame energie, is IJsland.



lees verder >>

 
 
  Bookmark and Share  
 
De Brandstofcel | Werking | Toepassing | Elektronische Auto | Brandstofcelauto
Waterstofeconomie | Utopie? | Biobrandstoffen | Zonne-economie | Elektrische Auto HOV Eindhoven | Windenergie | Actueel in OV | IJsland