Zonne-economie

 
 
   
 
Hoofdartikelen
De Brandstofcel
Werking
Toepassing
Elektronische Auto
Brandstofcelauto
Waterstofeconomie
Utopie?
Biobrandstoffen
Zonne-economie
Elektrische Auto
Achtergronden
HOV Eindhoven
Windenergie
IJsland
 
 
 
 
 

Hier komt de zon

Jeremy Rifkin’s idee van de waterstofeconomie lijkt achterhaald. Niet door biobrandstoffen, die sinds een aantal jaren wereldwijd als dé oplossing worden gepusht, maar door wat je de “zonne-economie” zou kunnen noemen. Terwijl windmolens reeds enkele decennia in gebruik zijn, vormen zonnecollectoren een veel efficiëntere manier om duurzame energie op te wekken. In oktober 2008 berichtte VPRO Tegenlicht hierover in de uitstekende documentaire "Here comes the Sun". De Nederlandstalige versie vindt u op de site van Tegenlicht. U kunt hieronder de Engelstalige versie bekijken:

Het dak op

De documentaire duurt bijna 50 minuten, maar is het bekijken zeker waard. Kort verteld komt de boodschap hierop neer: zonne-energie centrales met een totale grootte van 300.000 vierkante kilometer –ongeveer de oppervlakte van Frankrijk- zijn voldoende om in de gehele energiebehoefte van de wereld te voorzien. 300.000 vierkante kilometer lijkt veel, maar op wereldschaal gezien is het dat eigenlijk helemaal. Het past bijvoorbeeld makkelijk in de Sahara.

zonnepanelen op dak Om transportverlies te vermijden, kan –net als in het waterstofeceonomie-plan van Rifkin- ieder huishouden zijn eigen energie opwekken, en vervolgens overschotten terugleveren aan het net. Dankzij een subsidieregeling wordt dit in Duitsland reeds op grote schaal toegepast. Met name daken zijn geschikt voor de plaatsing van zonnepanelen, en er zijn zelfs bedrijven met dat doel de daken van particulieren en bedrijven huren.

En naar Afrika

De benodigde techniek voor een wereldwijde overschakeling naar zonne-energie is reeds beschikbaar, alhoewel de prijs per kilowatt nu nog boven die van fossiele brandstoffen ligt. Er wordt echter nog volop verder ontwikkeld, en naar verwachting daalt de prijs per kilowatt binnen 5 tot 10 jaar tot onder hetgeen we nu betalen. Een samenwerkingsverband van de Club van Rome en een aantal overheden en bedrijven heeft al een plan ontwikkeld voor een ring van zonnerenergiecentrales rondom de Middellandse zee, dat niet alleen de betrokken landen en Europa van elektriciteit kunnen voorzien, maar ook van vers drinkwater uit zeewater. Ook hier nemen de Duitse overheid en bedrijven het voortouw. Het plan wordt uitgewerkt door de Desertec Foundation

Nóg korter samengevat zegt de documentaire: het is niet de vraag óf zonne-energie grootschaals wordt toegepast, maar wanneer. En dat gaat veel sneller gebeuren dan de meeste mensen denken.

En de auto?

Maar nu de auto. In het huishouden overschakelen naar elektrisch koken, en elektrische verwarming is relatief simpel. Om het verkeer op gang te houden is een stuk ingewikkelder. Het huidige systeem van de verbrandingsmotor in combinatie met de wereldwijde infrastructuur van benzinestations geeft de automobilist een enorme vrijheid.

Maar ook nu zijn er al een aantal beperkingen. Alleen benzine is standaard, verschillende andere brandstoffen zijn dat niet. Wie in Nederland een auto op LPG heeft, ziet daar bij vakanties al snel de beperkingen van: wél een extra tank in de auto, maar nergens LPG te krijgen. In verschillende landen wordt aardgas als autobrandstof toegepast, en ervaart men hetzelfde probleem bij uitstapjes naar een buurland, of naar minder dicht bevolkte gebieden in het eigen land. In Latijns-Amerika klagen buitenlanders erover dat de Braziliaanse benzine, die deels is aangelengd met Ethanol, niet geschikt is voor hun auto, met soms verbrande kleppen tot gevolg. In de Verenigde Staten is de toepassing van Diesel voor auto’s relatief nieuw. Ongeveer de helft van de benzinestations in het land verkopen geen Diesel. De huidige experimenten met ethanol en biodiesel maken de zaak niet overzichtelijker.

De grote vraag is dus, welke energiedrager geschikt is om als toekomstige standaard te functioneren, ter vervangen van benzine. In de pagina over biobrandstoffen hebben we reeds aangegeven dat de oplossing daar niet ligt. Blijven over elektriciteit en waterstof.

Lobbyisten

Hier wordt de zaak ingewikkeld. Ten eerste omdat beide systemen nog hun technische beperkingen kennen. Met name de opslag van elektriciteit in accu’s aan de ene kant, en van waterstof in tanks aan de andere kant, zijn problematisch. Maar problemen zijn er om te worden opgelost, en gezien de belangen die op het spel staan, is niet te verwachten dat dat erg lang op zich laat wachten. De elektronische auto -met vierwielaandrijving middels elektrische wielmotoren- kan morgen van de band rollen. Er moet enkel nog een energiebron in: accu’s of een brandstofcel met waterstoftank.

Een veel groter probleem is wie de automobilist van energie gaat voorzien. Nu zijn dat de oliemaatschappijen, terwijl aardgasmaatschappijen en elektriciteitsmaatschappijen het monopolie op energie in het huishouden delen. Zowel de waterstofeconomie als de zonne-economie hebben een idealistisch kantje, vanwege de mogelijkheid dat mensen zelf de benodigde energie voor hun huishouden én hun auto kunnen opwekken. Het is nog maar zeer de vraag of de elektriciteitsmaatschappijen daar blij mee zullen zijn. Voor wat betreft de aandrijving van de auto, ligt de lobby van elektriciteitsbedrijven – wellicht door hun van oorsprong innige banden met de overheid- ver voor op de oliemaatschappijen. De elektrische auto is in opmars. Zowel de centrale overheid als lokale overheden lopen er in Nederland warm voor. Vrijwel maandelijks wordt weer een nieuw experiment aangekondigd.

 
 
  Bookmark and Share  
 
De Brandstofcel | Werking | Toepassing | Elektronische Auto | Brandstofcelauto
Waterstofeconomie | Utopie? | Biobrandstoffen | Zonne-economie | Elektrische Auto HOV Eindhoven | Windenergie | Actueel in OV | IJsland